Emmahoeve 17,1774 NB Slootdorp, Opgericht maart 1937
voorzitter Peter Schoen, seceretaris Vincent Hartog penningmeester: Leo Ruijter,
lid, Jan Bogers, Henk Borgman.

De geschiedenis van de postduif

Het gebruik van postduiven was tot aan de uitvinding van de telegrafie de snelste manier om een bericht over te brengen. De Egyptenaren gebruikten reeds duiven om hun thuiskomst aan te kondigen. Zo zou farao Djosers in 2500 tot 2550 v.Chr. langs de grens van zijn rijk duivenverblijven op wachttorens hebben geplaatst. De duiven waarschuwden het leger als er een vijand naderde. De overwinning van Taurostenes op de marathon in 230 na Chr. werd aan het thuisfront gemeld door een duivin, die met een stukje van het overwinningslint om haar hals op haar hok arriveerde. De nederlaag van Napoleon op het slagveld van Waterloo werd in Londen gemeld door de duiven van bankiershuis Rothschild. Omdat de rest van de Londense bevolking hiervan nog niet op de hoogte was konden op de beurs de juiste aan- en verkopen door Rothschild gedaan worden. Dit leverde gigantische winsten op. In ons land speelden duiven een belangrijke rol bij het beleg van Haarlem en Leiden in de 16e eeuw. In de eerste wereldoorlog werden duiven massaal ingeschakeld. Duitse troepen namen toen naar schatting 1.000.000 Belgische postduiven in beslag. Na afloop van de eerste wereldoorlog werd in het Franse Lifie een standbeeld opgericht voor de 20.000 duiven, die het leven lieten in de strijd. In de Tweede Wereldoorlog was het inzetten van duiven nog steeds een algemeen verschijnsel. Er zijn duiven gedecoreerd, met militaire eer begraven en andere werden als eerbetoon opgezet in glazen stolpen in musea!

Postduivenhouder word je niet zomaar. Meestal gaat er een heel proces aan vooraf voordat iemand besluit een hok te bouwen om daar postduiven in te houden. Soms is postduiven houden een kwestie van overname van vader op zoon. Anderen zijn in hun jeugd met duivenhouders in contact geweest en besluiten later dit voorbeeld te volgen. Maar het uitgangspunt is steeds dat al die mensen van dieren houden. Postduivenhouders zijn immers dierenliefhebbers; zij houden van de rust die hun duiven uitstralen. Zij genieten ervan hun duiven te verzorgen en in goede gezondheid te zien. Duivensport heeft echter als vrijetijdsbesteding meer te bieden dan alleen de rust van het duivenhok en het genoegen met je eigen vogels bezig te zijn. De postduivensport doet net als tennis of schaken een beroep op de beoefenaar om creatief bezig te zijn, om vooruit te kijken, om te plannen. Omdat de postduivensport op eigen erf of eigen zolder wordt beoefend is het een sport die prima past binnen het gezinsverband. Bovendien is de duivensport niet aan leeftijd, rang of stand gebonden. Iedereen kan er aan meedoen; door duivensport kom je in contact met collega's, zowel jong als oud, arm of rijk. Een sport dus met een sociale functie. Die krijgt dikwijls gestalte in de vereniging waar men de collega's treft. Daar worden contacten gelegd en soms relaties voor het leven aangegaan. In de vereniging is men vooral met de sportieve kant van het postduivenhouden bezig. Dus speelt men er om prijzen, om kampioenschappen en eervolle vermeldingen. Men regelt er samen de organisatie van de wedstrijden en de tentoonstellingen. Kortom, samen pakt men daar de zaken aan. In deze brochure wordt inzicht verschaft over de duivensport. Daarbij is het onmogelijk op alle aspecten in te gaan. Maar iedere duivenhouder wil graag informatie geven over zijn sport. Waar duivenhouders te vinden zijn, is dikwijls te zien aan het groepje duiven dat bij wijze van training 's morgens en 's avonds boven de hokken vliegt. Ga daar gerust eens langs, meestal is de duivenhouder in die tijd in de buurt van zijn hok. Bezig met de verzorging, bezig met het bekijken van de duiven, misschien plannen makend of fantaserend over een sportieve toekomst. Anders gezegd, bezig met een prachtige sport, met een fijne hobby!