Het wantrouwen van de bewoners was ook tijdens de drukbezochte inloopavond van 19 juni duidelijk waarneembaar.

"Het unieke van dit buurtje is het saamhorigheidsgevoel. Elke dag zet de buurman van verderop zijn eierendoosje op de schutting. Het doosje wordt dan netjes gevuld. Eens in de zoveel tijd gaat de afnemer bij de leverancier langs om de eieren te betalen. Waar heb je dit nu nog?"

A. Zandstra woont aan de Brink in Slootdorp en is bang dat het karakter van het dorp wordt aangetast door de ingrijpende sloop- en nieuwbouwplannen. Het is een ongrijpbaar gevoel dat wordt gedeeld door veel Slootdorpers die vrezen dat het saamhorigheidsgevoel op de tocht komt te staan. Een ieder is het er wel over eens dat er wat in Slootdorp moet gebeuren, maar de meesten staan redelijk wantrouwend tegenover de eerder dit jaar gepresenteerde plannen. Uit de enquête die eind januari onder Slootdorpers is gehouden, blijkt dat de meerderheid tevreden is over de eigen huur- of koopwoning. Desondanks zullen de ingrijpende nieuwbouw- en sloopplannen toch worden doorgezet. Een gedeelte van de huizen langs de Brink en Langeweg gaan tegen de vlakte. Dit maakt veel emoties los bij de bewoners, aangezien de meesten er al tientallen jaren wonen.

A. Rens, woont in een geheel verbouwde huurwoning aan de Brink en ziet niet in waarom grootschalige renovatie geen optie is: "Wij zitten hier prima. Volgens mij denken de gemeente en Wooncompagnie niet aan de emotionele kant die dit voor de bewoners heeft. Eerlijk waar, er zijn nachten dat ik er niet van kan slapen. Onze buurt wordt gewoon uit elkaar gerukt. En dan spreek ik nog niet over de financiële kant van de zaak. Verhuizen gaat altijd gepaard met extra kosten, daarnaast verwachten wij dat de huurprijzen zullen stijgen."

De Wooncompagnie stelt dat renovatie met zinvol is omdat de huizen niet meer aan de eisen van de tijd voldoen. De bewoners die in het 'sloopgebied' wonen, moeten op termijn hun huis verlaten. Een veel gestelde vraag is of zij weer terug kunnen keren naar hun oude stek. Directeur P Pinkhaar van Wooncompagnie meent dat dit mogelijk is, maar durft geen garanties te geven: ,Als mensen terugwillen naar hun huidige plek en dat is mogelijk, dan gebeurt dat."

De inwoners van het oudste dorp van de Wieringermeer staan over het algemeen niet negatief ten opzichte van de plannen, omdat zij inzien dat er iets moet gebeuren. Vooral de nieuwbouwplannen juichen zij toe.

Kruidenier J. Elfring staat momenteel onder grote druk: "Ik heb de winkel vorig jaar flink verbouwd. Er komen zo'n tachtig huizen bij, ik hoop dat de nieuwe bewoners bij mij gaan winkelen. Het is gewoon nodig, anders heb ik straks geen bestaansgrond meer. Ik heb er alleen indirect mee te maken, voor mij kan het alleen maar beter worden. De plannen zien er dan ook perfect uit."Omdat er nog zo weinig concreet bekend is en bewoners geen antwoord krijgen op hun vragen, blijven veel Slootdorpers wat argwanend. Het blijft immers gissen naar tal van belangrijke aspecten, zoals de nieuwe huurprijs van de woningen en vergoedingen voor zelf aangebrachte verbeteringen.

Schoolstraatbewoonster H. van der Wal ziet in dat er geen keus is: ,Mijn woning is zo verpauperd en gehorig, van mij mogen de plannen morgen al worden uitgevoerd. Maar ik begin het wel zat te worden dat er geen duidelijkheid is. Ik moet rondkomen van een WAO-uitkering en een klein baantje. Hoe moet het straks als de huurprijs fors zal stijgen? Als het goed is krijg ik huursubsidie, maar daar hoor ik verder niets over. Begin juli zouden wij verdere informatie ontvangen, maar ik heb het nog steeds niet gekregen.

Het wantrouwen van de bewoners was ook tijdens de drukbezochte inloopavond van 19 juni duidelijk waarneembaar. Geluiden als 'eerst zien dan geloven' .en 'ze doen toch wat ze willen' waren niet van de lucht.

Een andere netelige kwestie is de verplaatsing van het trapveldje. Het oude voetbalveld is een begrip in het dorp, sinds jaar en dag is het speelterrein in gebruik voor jong en oud. De op handen zijnde plannen om op dit veld woningen te bouwen en elders een nieuw trapveld aan te leggen, stuit op veel verzet.Uit de enquête kwam duidelijk naar voren dat de overgrote meerderheid het behoud van dit veld prefereert boven een veld op een andere locatie."Als je er langs loopt zijn er altijd kinderen aan het spelen. Elk kind dat in Slootdorp is opgegroeid heeft hier gespeeld. Vooral in de zomermaanden organiseerden zij zelf toernooien, en waren zij tot laat in de avond op het veld aan het spelen", zegt A. Zandstra. Velen delen deze mening, en vrezen dat door verplaatsing de cruciale rol van het veld nooit meer dezelfde zal zijn.A. Rens: ,Er hangt nu een bepaalde sfeer omheen, en die krijg je na verplaatsing nooit meer terug. Dat is een verlies voor het dorp."

Gepubliceerd: 21 juni 2001